Jumping to conclusions: vanuit haast of vanuit een ruime acceptatiegrens?
Haastige spoed is zelden goed. Maar mensen met psychosen zouden zich daar in het bijzonder aan bezondigen als ze beslissingen nemen. Maar gaat dat écht zo of denken we dat maar? Zijn de gebiaste conclusies echt uit haast ontstaan, of speelt er nog wat anders?

